استفاده از دستگاه های کمکی قلب از روش های تهاجمی بسیار موثر می باشد که به منظور حمایت موقت یا دایم بطن چپ، بطن راست و یا هر دو بطن برای رسیدن به یک ثبات وضعیت همودینامیک در بیمار استفاده می شود. جهت استفاده صحیح از این دستگاه ها، پزشکان، پرستاران متخصص بخش های مراقبت های ویژه و پرفیوژینست های متخصص دستگاه های کمکی قلب باید قادر به شناخت عملکرد انواع این دستگاه ها، موارد استفاده موارد منع استفاده و نحوه مراقبت از بیمار، عوارض و نحوه جداسازی بیمار از دستگاه و آموزش های مورد نیاز به بیمار باشند. بدلیل استفاده روزافزون از این وسیله این مقاله به توضیح بسیار خلاصه شده موارد فوق می پردازد و هدف از آن آشنایی هر چه بیشتر پرسنل بخش های جراحی قلب با این وسیله می باشد.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی و زندگی ماشینی، تعداد مبتلایان به بیماری قلبی در حال افزایش است. از طرفی تعداد قلب های آماده پیوند در دنیا محدود است. بنابراین استفاده از پمپ های قلبی برای کمک به بیمار در طول زمان انتظار و حتی تا آخر عمر، جایگزین مناسبی می باشد. پمپ های کمکی قلب باید توانایی برآورده کردن نیاز های بیولوژیکی مانند فشار و دبی مناسب قلب را داشته باشند و همچنین از نظر آسیب های خونی در ناحیه امن قرار بگیرند. از چالش های مهم در طراحی پمپ های کمک قلبی می توان به کوچک کردن ابعاد پمپ، کاهش زمان ماندگاری خون در داخل پمپ و کاهش آسیب های خونی مانند خون کافت اشاره کرد. 30% بیمارانی که تحت عمل جراحی برای جاگذاری پمپ کمکی بطن چپ قرار گرفته اند، پس از مدتی بطن راست دچار نارسایی شده و نیاز به پمپ کمکی بطن راست دارند. از جمله محدودیت های فیزولوژیکی برای جریان ریوی، تولید فشار mmHg) 15) الی mmHg) 25) و دبیL/min) 5) است، شایان ذکر است که تولید فشار بیش ازmmHg) 25) منجر به ایجاد فشار خون در شریان ریوی و مشکلات متاثر از آن خواهد شد. در این پژوهش یک پمپ قلبی گریز از مرکز با تمرکز بر روی هندسه پره برای بطن راست طراحی شد. با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی این پمپ برای سرعت های دورانی rpm)1500) و rpm)2000) و دبی هایL/min) 4) تاL/min) 6) شبیه سازی شد. پمپ طراحی شده دبی 5 (L/min)در سرعت دورانی rpm)1500) و فشار mmHg)23) را تولید می کند. میزان شاخص خون کافت محاسبه شده از روش لاگرانژی برابر 00413/0 است.

زمینه و هدف بیماری ایسکمی قلب علت اصلی مرگ و میر و ناتوانی در جهان است و دیابت ملیتوس نوع 2 بهعنوان یکی از ریسکفاکتورهای آن مطرح میباشد. کاردیوگونیومتری از جمله روشهای غیر تهاجمی میباشد که بهمنظور تشخیص بیماری ایسکمی قلبتوسعه یافته است اما تاکنون دقت تشخیص آن در بیماران دیابتی مورد بررسی قرار نگرفتهاست. لذا، مطالعه حاضر با هدف بررسی دقتتشخیصی کاردیوگونیومتری بهمنظور تشخیص بیماری ایسکمی قلب در بیماران دیابتی در شهر اهواز انجام شدهاست.روش بررسی در این مطالعه توصیفی-مقطعی 142 بیمار دیابتی مشکوک به بیماری ایسکمی قلب مراجعه کننده به بخش آنژیوگرافیبیمارستان گلستان شهر اهواز که کاندید بررسی اولیه آنژیوگرافی عروق کرونر بودند، وارد مطالعه شدند. کاردیوگونیومتری در بیماران دیابتیدارای درد قفسهسینه قبل از آنژیوگرافی تشخیصی انجام شد و نتایج حاصل از آن نسبت به آنژیوگرافی مقایسه شد. در نهایت، میزانحساسیت و اختصاصیت آن محاسبه گردید.یافته ها میانگین سنی بیماران شرکت کننده 59.8 سال بود. مقایسه نتایج کاردیوگونیومتری با آنژیوگرافی در بیماران دیابتی بهترتیبحساسیت و ویژگی 64.48 % و 78 % را برای کاردیوگونیومتری در تشخیص بیماری ایسکمی قلب نشان داد . حساسیت و ویژگیکاردیوگونیومتری در زنان بهترتیب 63 و 76 درصد و در مردان 75 درصد و 62 درصد بود . نتیجه گیری کاردیوگونیومتری حساسیت و اختصاصیت نسبتاً بالایی در تشخیص بیماری ایسکمی قلب در بیماران دیابتی دارد که میتواندبهعنوان یک ابزار غربالگری مفید برای تشخیص بیماری ایسکمی قلب در این بیماران در نظر گرفته شود.

با افزایش روزافزون استفاده از امواج الکتر مغناطیسی در محیط زندگی، صنعت ، مخابرات و زمینه های پزشکی، ارزیابی همه جانبه اثرات میدان های الکترو مغناطیسی (emf) با شدت های متفاوت بر بافت ها و ارگان های بدن شدیدا احساس می شود. گزارشات ضد و نقیض در مورد اثرات زیانبار میدان های الکترو مغناطیسی با فرکانس های مختلف از عوامل موثر در انجام این پژوهش بوده است. به منظور بررسی اثرات میدان مغناطیسی یکنواخت بر محیط های بیولوژیک، یک دستگاه emf با فرکانس 60-50 هرتز و میدان های متغیر تا 150 گوس در 15 درجه قابل تنظیم، طراحی و بعد از کالیبره شدن، مورد استفاده قرار گرفت. برای بررسی اثرات میدان emf بر تکامل عضله قلب جنین موش صحرایی، شش موش صحرایی در دوره حاملگی و نوزادان متولد شده برای دو ماه پس از تولد، روزانه به مدت هشت ساعت در معرض میدان الکترو مغناطیس با شدت ثابت 120 گوس و فرکانس 60-50 هرتز قرار گرفتند. سپس نمونه های بافتی تهیه شده از قلب با میکروسکوپ نوری تحت مطالعه قرار گرفتند. بررسی هیستولوژیک نشان داد که سلولها و هسته آنها در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل، کوچک و متراکم گردیده و هستک آنها مبهم می باشد. همچنین عروق خونی بین سلولی در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل وسعت کمتری داشت. نتایج بدست آمده از قرارگیری موش صحرایی در میدان الکترومغناطیس نشان می دهد که تحت تاثیر میدان، رشد سلولهای قلبی کاهش یافته و هسته سلولی متراکم گشته است.

فناوری جدیدی در حال حاضر برای جلوگیری از انسداد مجدد رگهای کرونر قلب به نام براکی تراپی درون - رگی به وجود آمده که در درمانگاه ها به صورت آزمایشی تحت بررسی است. در این مورد، روشهای پرتودهی متعدد و رادیوایزوتوپ های مختلف، به منظور دستیابی به یک دستگاه خوب قابل استفاده، روی نمونه های مختلف حیوانی آزمایش شده است. یکی از روشهای امکان پذیر برای براکی تراپی درون - رگی، استفاده از سیستم کاتیتر است. چشمه پرتوزای ساخته شده در این کار پژوهشی، فسفر -32 به قطر mm 0.5 و به طولmm  27  است که داخل یک لوله پلاستیکی قرار داده می شود، سپس این لوله درون مجرای سیمی از جنس نیکل - تیتان با ساختاری ویژه، به قطرmm  0.65 و به طول m  2.5   قرار می گیرد. در این حالت، چشمه پرتوزا در حکم یک چشمه بسته است که انعطاف پذیری بسیار زیادی در نوک سیم هدایت داشته و می توان آنرا به راحتی وارد رگهای کرونر کرد. در این طرح تحقیقاتی، مراحل کنترل کیفی چشمه های طراحی و ساخته شده، بر اساس طبقه بندی استاندارد کنترل کیفی چشمه های رادیوآکتیو صورت گرفته است.

حفظ عملکرد و پیشگیری از آسیب دستگاه های الکترونیک کاشتنی داخل قلبی در اعمال جراحی، امری ضروری است. در حال حاضر به دلیل فقدان مطالعات کلینیکی تصادفی [Randomized clinical trials=(RCTs)] هنوز دستورالعمل استاندارد (Guideline) مشخصی در دنیا دراین زمینه وجود ندارد و بیشتر توصیه ها بر اساس مطالعات مشاهده ای (Observational) و اجماع نظر مجربین (Experts Consensus) می باشد. این دستگاه ها تکنولوژی پیشرفته و پیچیده ای دارند و استثنایات زیادی در مورد آنها وجود دارد که امکان طراحی قوانین یکسان برای مدیریت آنها را حین جراحی دشوار می سازد. همچنین با توجه به تنوع دستگاه هایی که در حال حاضر توسط کمپانی های مختلف تولید می شود طراحی یک الگوریتم مراقبتی واحد در زمان جراحی دشوار است. هدف از این نوشته، فراهم نمودن رویکردی جامع در مدیریت دستگاه های این بیماران در زمان جراحی است که بر اساس مرور مقالات و تجربیات مراکز معتبر جهانی و با هدف بازنگری دوره ای تهیه شده، صرفا بعنوان یک راهنما می باشد و در برخی موقعیت های بالینی هیچ قطعیتی برای استفاده از آن وجود ندارد و نهایتا قضاوت نهایی پزشک بر اساس آن بیمارخاص باید پس از بررسی همه جوانب، لحاظ گردد. در این مقاله مشکلات بالقوه ای که می تواند در این بیماران در زمان جراحی رخ دهد را مطرح و توصیه هایی راجع به آن خواهیم داشت.